Biologia - Zadania dodatkowe matury dwujęzycznej (tłumaczenie BiologHelp) Maj 2026, Poziom rozszerzony (Formuła 2023)

Zadanie 1. (4 pkt)

Oddychanie komórkowe Metabolizm - pozostałe Zamknięte (np. testowe, prawda/fałsz) Podaj i uzasadnij/wyjaśnij

W eksperymencie wykorzystano mitochondria wyizolowane z nicienia Caenorhabditis elegans, zawierające aktywowaną światłem białkową pompę protonową (mtON). Gen pompy mtON pochodził z grzyba Leptosphaeria maculans, a powstające białko mtON wprowadzono do wewnętrznej błony mitochondrialnej komórek nicienia metodami inżynierii genetycznej. W trakcie eksperymentu pompa transportowała protony z macierzy mitochondrialnej do przestrzeni międzybłonowej. Wykazano, że w naświetlanych mitochondriach zawierających białko mtON wydajność syntezy ATP była wyższa, a długość życia osobników C. elegans z białkiem mtON była dłuższa w porównaniu z nicieniami z grupy kontrolnej pozbawionymi tego białka.

Poniższy uproszczony schemat przedstawia działanie łańcucha oddechowego i pompy mtON w mitochondriach.

Na podstawie: B.J. Berry et al., “Optogenetic Rejuvenation of Mitochondrial Membrane Potential Extends C. elegans Lifespan”, Nature Aging 3, 2023;
B.J. Berry et al., “Optogenetic Control of Mitochondrial Protonmotive Force to Impact Cellular Stress Resistance”, EMBO Reports 21(4), 2020.

1.1. (0–1)

Wyjaśnij, w jaki sposób aktywowane światłem białko mtON przyczynia się do zwiększenia syntezy ATP w mitochondriach.

1.2. (0–2)

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń dotyczących nicienia C. elegans posiadającego białko mtON. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Nicień ten jest organizmem transgenicznym. P F
2. Nicień ten przeprowadza fotosyntezę. P F
3. Nicień ten przekształca energię świetlną w energię chemiczną. P F

1.3. (0–1)

Uzupełnij poniższe zdanie opisujące ATP – główny nośnik energii w komórkach. Wybierz właściwą odpowiedź spośród oznaczonych literami A, B albo C oraz właściwą odpowiedź spośród oznaczonych cyframi 1, 2 albo 3.

ATP jest

A. aminokwasem, który składa się z 1. reszt aminokwasowych tworzących centrum aktywne.
B. enzymem, 2. reszty zasady azotowej, reszty pentozy oraz reszt fosforanowych.
C. nukleotydem, 3. grupy karboksylowej, grupy aminowej i podstawnika zawierającego azot.

Zadanie 2. (2 pkt)

Ekspresja informacji genetycznej Zamknięte (np. testowe, prawda/fałsz)

Uzupełnij poniższe zdania tak, aby w poprawny sposób opisywały syntezę białek w komórce. W każdym nawiasie podkreśl właściwe określenie.

Podczas (transkrypcji / translacji) kolejne dwa aminokwasy zostają połączone wiązaniem (peptydowym / wodorowym). Proces syntezy białka zachodzi w (lizosomach / rybosomach).

Zadanie 3. (4 pkt)

Budowa i funkcje komórki Metody badawcze i doświadczenia Zamknięte (np. testowe, prawda/fałsz) Podaj i uzasadnij/wyjaśnij

Na mikrofotografii A przedstawiono budowę wewnętrzną komórek szparkowych u Pancratium maritimum, gatunku należącego do rodziny amarylkowatych (Amaryllidaceae). Cechą charakterystyczną tych roślin jest obecność połączeń między aparatami szparkowymi (połączenie oznaczono strzałką na fotografii B1). Sformułowano następującą hipotezę:

Połączenia między aparatami szparkowymi są tworzone przez pasma cytoplazmatyczne.

W celu weryfikacji tej hipotezy przeprowadzono trzy doświadczenia.

Doświadczenie 1. Aparaty szparkowe P. maritimum traktowano przez 12 minut 3% roztworem pektynazy – enzymu trawiącego pektyny (będące mieszaniną polisacharydów). Na fotografiach B1–B4 przedstawiono kolejne etapy doświadczenia. +

Doświadczenie 2. Komórki skórki liścia P. maritimum poddano działaniu hipertonicznego roztworu mannitolu. Obecność połączeń między aparatami szparkowymi obserwowano po 5 i 20 minutach. Wyniki doświadczenia przedstawiono na fotografiach C1 i C2. Gwiazdkami oznaczono protoplasty komórek, które uległy plazmolizie. Strzałkami oznaczono połączenia między aparatami szparkowymi.

Doświadczenie 3. Komórki skórki liścia P. maritimum wybarwiono 1% roztworem błękitu toluidyny – barwnika używanego do wykrywania ligniny związanej z włóknami celulozowymi. Wynik tego doświadczenia przedstawiono na fotografiach D1 i D2. Strzałkami oznaczono połączenia między aparatami szparkowymi.

Na podstawie: P. Saridis et al., “Stomata in Close Contact: The Case of Pancratium maritimum L. (Amaryllidaceae)”, Plants (Basel) 11(23), 2022.

3.1. (0–2)

Rozstrzygnij, czy sformułowana przez badaczy hipoteza została potwierdzona, czy odrzucona. Uzasadnij swoją odpowiedź, odwołując się do wyników trzech opisanych doświadczeń.

Rozstrzygnięcie:

Doświadczenie 1:

Doświadczenie 2:

Doświadczenie 3:

3.2. (0–1)

Rozpoznaj struktury komórki szparkowej oznaczone na fotografii A literami X i Y. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych poniżej.

  1. X – mitochondrium   Y – błona komórkowa
  2. X – chloroplast   Y – cytoszkielet
  3. X – chloroplast   Y – błona komórkowa
  4. X – jądro komórkowe   Y – ściana komórkowa

3.3. (0–1)

Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące plazmolizy protoplastów opisanej w Doświadczeniu 2 są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Plazmoliza protoplastów zaszła w wyniku osmozy. P F
2. W wyniku plazmolizy objętość protoplastów uległa zwiększeniu. P F

Zadanie 4. (3 pkt)

Kręgowce - pozostałe Układ krążenia Podaj i uzasadnij/wyjaśnij

Na schemacie przedstawiono budowę płuc oraz układu krwionośnego kręgowca.

Na podstawie: pressbooks.bccampus.ca

4.1. (0–2)

Rozstrzygnij, czy na schemacie przedstawiono budowę serca i płuc charakterystyczną dla większości płazów, czy dla większości gadów. Uzasadnij swoją odpowiedź, odwołując się do cechy budowy każdego z narządów widocznych na schemacie.

Rozstrzygnięcie:

Budowa serca:

Budowa płuc:

4.2. (0–1)

Opisz współdziałanie układu krwionośnego i płuc w usuwaniu z organizmu dwutlenku węgla wytworzonego przez pracujące mięśnie.

Zadanie 5. (2 pkt)

Bezkręgowce - pozostałe Podaj i uzasadnij/wyjaśnij Zamknięte (np. testowe, prawda/fałsz)

Ze względu na sposób osmoregulacji zwierzęta dzieli się na:

  • osmokonformery, które aktywnie lub biernie dostosowują osmolarność swojego ciała do stężenia soli w środowisku; oraz
  • osmoregulatory, które aktywnie regulują osmolarność swojego ciała, utrzymując ją na stałym poziomie w określonym zakresie stężeń soli w środowisku.

Na poniższym wykresie przedstawiono wpływ zasolenia środowiska (zewnętrznego ciśnienia osmotycznego) na wewnętrzne ciśnienie osmotyczne u krabów (niebieska linia) i małży (pomarańczowa linia).

5.1. (0–1)

Rozstrzygnij, które zwierzęta – kraby czy małże – są osmokonformerami. Uzasadnij swoją odpowiedź, odwołując się do przedstawionych informacji.

Rozstrzygnięcie:

Uzasadnienie:

5.2. (0–1)

Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące krabów i małży są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Głównym budulcowym polisacharydem szkieletu zewnętrznego krabów jest chityna. P F
2. Głównym azotowym produktem przemiany materii wydalanym przez małże jest kwas moczowy. P F

Zadanie 6. (4 pkt)

Budowa i funkcje komórki Dziedziczenie Podaj i uzasadnij/wyjaśnij Podaj/wymień

Ferroportyna jest transbłonowym białkiem eksportującym transportującym jony Fe2+ na zewnątrz niektórych komórek. Ferroportyna występuje m.in. w błonie komórkowej enterocytów kontaktującej się ze ścianą naczynia krwionośnego. U człowieka ferroportyna jest kodowana przez gen FPN zlokalizowany na chromosomie 2. Dominująca mutacja w jednym allelu tego genu prowadzi do rzadkiej choroby wrodzonej – hemochromatozy typu 4, w której dochodzi do gromadzenia żelaza w komórkach i narządach. Jeden prawidłowy allel genu FPN nie wystarcza do prawidłowego funkcjonowania organizmu, a objawy choroby ujawniają się zwykle około 40 roku życia. Mutacja dominująca w obu allelach, skutkująca utratą funkcji ferroportyny, jest letalna dla zarodków.

Aktywność i ilość ferroportyny w komórkach jest regulowana przez hepcydynę – peptyd syntetyzowany w wątrobie. Na schemacie przedstawiono transport jonów żelaza przez ferroportynę (A) oraz regulację tego procesu przez hepcydynę (B).

Na podstawie: K. Sikorska et al., “Hemochromatoza dziedziczna – najczęstsza choroba genetyczna człowieka”, Postępy Higieny i Medycyny Doświadczalnej 60, 2006;
A. Pietrangelo, “Ferroportin Disease: Pathogenesis, Diagnosis and Treatment”, Haematologica 102(12), 2017.

6.1. (0–1)

Rozstrzygnij, czy hepcydyna wspomaga, czy ogranicza transport jonów żelaza do osocza krwi u osób zdrowych. Uzasadnij swoją odpowiedź, odwołując się do mechanizmu działania ferroportyny i hepcydyny.

Rozstrzygnięcie:

Uzasadnienie:

6.2. (0–3)

Podaj genotypy rodziców cierpiących na hemochromatozę typu 4 i sporządź krzyżówkę genetyczną. Na jej podstawie oblicz prawdopodobieństwo, że ich nowo narodzone dziecko nie będzie miało predyspozycji genetycznej do rozwoju tej choroby w wieku dorosłym. Użyj następujących symboli alleli: A – allel dominujący, a – allel recesywny.

Genotyp matki:
Genotyp ojca:

Krzyżówka genetyczna:

Prawdopodobieństwo, że urodzone dziecko nie będzie miało predyspozycji genetycznych do rozwoju choroby w wieku dorosłym:

Zadanie 7. (5 pkt)

Układ nerwowy i narządy zmysłów Układ oddechowy Mutacje Ewolucjonizm i historia życia na ziemi Zamknięte (np. testowe, prawda/fałsz) Podaj i uzasadnij/wyjaśnij

Tetrodotoksyna (TTX) jest toksyną wytwarzaną przez różne gatunki zwierząt. U organizmów wrażliwych na TTX jej cząsteczki wiążą się z kanałami sodowymi i tym samym blokują transport jonów sodu przez błony neuronów. TTX powoduje paraliż mięśni i często śmierć w wyniku uduszenia. Wiele gatunków zwierząt wykształciło oporność na tę toksynę. W populacjach organizmów niewrażliwych na TTX utrwaliły się mutacje w genach kodujących kanały sodowe.

Populacje oporne na TTX zidentyfikowano wśród trzech drapieżnych gatunków węży z rodzaju Thamnophis. Populacje te polują na traszki z rodzaju Taricha, które wytwarzają TTX. U każdego z trzech gatunków węży występują substytucje w sekwencji aminokwasowej kanału sodowego – odmienne u każdego z gatunków, lecz identyczne w obrębie populacji tego samego gatunku.

Przedstawione poniżej drzewo filogenetyczne oparto na analizie sekwencji mitochondrialnego DNA. Czarne trójkąty oznaczają polowanie węży na traszki z rodzaju Taricha; szare prostokąty oznaczają oporność węży na TTX.

Na podstawie: C.R. Feldman et al., “The Evolutionary Origins of Beneficial Alleles During the Repeated Adaptation of Garter Snakes to Deadly Prey”, Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America 106(32), 2009.

7.1. (0–1)

Na podstawie przedstawionych informacji określ minimalną liczbę przypadków, w których oporność na TTX powstała na drodze niezależnej ewolucji u węży z rodzaju Thamnophis. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych poniżej.

  1. 1 raz
  2. 2 razy
  3. 3 razy
  4. 4 razy

7.2. (0–1)

Oceń, czy poniższe stwierdzenia dotyczące pokrewieństwa między wężami z rodzaju Thamnophis są prawdziwe. Zaznacz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

1. Th. sirtalis jest bliżej spokrewniony z Th. proximus niż z Th. couchii. P F
2. Oporne na TTX węże z rodzaju Thamnophis tworzą grupę monofiletyczną. P F

7.3. (0–1)

Wyjaśnij, dlaczego zablokowanie błonowych kanałów sodowych przez TTX hamuje przewodzenie impulsów nerwowych w neuronie.

7.4. (0–1)

Wyjaśnij, dlaczego mutacja w genie kodującym błonowy kanał sodowy może skutkować opornością na TTX.

7.5. (0–1)

Opisz mechanizm, za pomocą którego TTX powoduje śmierć zwierzęcia w wyniku uduszenia.

Zadanie 8. (1 pkt)

Ekologia Podaj/wymień

Do monitorowania zmian pokrycia roślinnością na obszarze wyłączonym z użytkowania rolniczego wykorzystano technologie cyfrowe. Na przestrzeni kilku lat na tym obszarze wykonywano zdjęcia lotnicze oraz lotniczy skaning laserowy. Przetworzenie tych danych dostarczyło szczegółowych informacji o strukturze przestrzennej zbiorowisk drzewiastych i krzewiastych porastających skanowany obszar, w tym o wysokości i zwarciu roślinności.

Dane uzyskane w latach 2007 i 2015 z monitoringu badanego obszaru przedstawiono w postaci zdjęć lotniczych (A) oraz map przedstawiających wysokość (B) i zwarcie (C) roślinności. Na zdjęciach lotniczych obszar przedstawiony na mapach zaznaczono żółtą obwódką.

Na podstawie: M. Szostak and P. Wężyk, “Geoinformatyczne monitorowanie dynamiki […] leśnej”, 2021 (www.arcanagis.pl).

Opisz dwie zmiany w strukturze zbiorowisk roślinnych, które zaszły między rokiem 2007 a 2015 na monitorowanym obszarze porolnym.